W 2000 roku przywódcy 189 państw należących do Organizacji Narodów Zjednoczonych, na Zgromadzeniu Ogólnym przyjęli jednomyślnie dokument, który nazwano Deklaracją Milenijną. Po raz pierwszy w historii stworzony został szczegółowy plan działań, który ma pomóc w walce z problemami globalnymi. Wierząc, że globalizacja może przynieść korzyści wszystkim państwom na świecie i zdając sobie sprawę, że do tej pory przynosiła ona korzyści, które dzielone były nierównomiernie pomiędzy różnymi krajami, przywódcy określili osiem najważniejszych zadań do realizacji nazwanych Milenijnymi Celami Rozwoju. To także zobowiązanie do aktywnych działań na rzecz rozwoju krajów najbiedniejszych i w okresie transformacji. Osiem celów to ambitny plan, którego realizacja została przewidziana na 2015 rok.

Polska, jako sygnatariusz Deklaracji Milenijnej, na równi z innymi partnerami zobowiązała się do rozwijania aktywnej polityki na rzecz poprawy warunków życia w krajach najbiedniejszych.

SWM Młodzi Światu, poprzez swoją działalność w krajach rozwijających się oraz w okresie transformacji, stara się przyczynić do realizacji Milenijnych Celów Rozwoju.

Dowiedz się więcej o Milenijnych Celach Rozwoju:

Cel 1 Wyeliminować skrajne ubóstwo i głód

Cel 1 każe zastanowić się czy ludzie mają wystarczającą ilość pieniędzy, aby zaspokoić swoje podstawowe potrzeby oraz czy mają wystarczająco dużo jedzenia, aby zaspokoić głód.

Celem jest wydźwignięcie ludzi z biedy poprzez zaspokojenie ich podstawowych potrzeb, takich jak: pożywne jedzenie zapewniające zdrowie, ubrania, czysta woda, mieszkanie, opieka zdrowotna oraz dostęp do edukacji.

Cel ten zwraca uwagę na fakt, że ponad miliard ludzi musi przeżyć za mniej niż 3 złote dziennie. A ponad dwa miliardy za mniej niż 6 złotych dziennie. 462 miliony młodych ludzi z tych pieniędzy musi zapewnić sobie jedzenie, wodę, ubranie, prąd, opał, mieszkanie, szkołę, lekarza, przejazdy, itd. Spróbuj obliczyć na ile mógłbyś czy mogłabyś sobie pozwolić mając 150 złotych miesięcznie na utrzymanie i gdybyś nie miał/a zapewnionej przez państwo opieki zdrowotnej i szkoły? Z jakich dóbr byś zrezygnował/a w pierwszej kolejności?

Cel 2 Zapewnić powszechne nauczanie na poziomie podstawowym

Cel 2 zakłada umożliwienie wszystkim dzieciom, zarówno chłopcom jak i dziewczętom ukończenia szkoły podstawowej. Cel ten ma zostać osiągnięty do roku 2015. Obecnie 115 milionów dzieci nie uczęszcza do szkoły podstawowej, z czego trzy piąte to dziewczęta.

Zapewnienie dzieciom edukacji podstawowej to najlepsza inwestycja w przyszłość. Edukacja pozwala zmniejszyć ubóstwo, ponieważ daje możliwość wyboru i poprawy jakości życia. Bez zapewnienia powszechnej edukacji na szczeblu podstawowym, postęp w zakresie pozostałych Celów nie jest możliwy. Wykształcone kobiety rodzą mniej dzieci, szybciej uzyskują pomoc medyczną oraz zapewniają lepszą opiekę i wyżywienie swoim dzieciom. Przyczynia się to zmniejszenia głodu, śmiertelności matek oraz noworodków, ograniczenia rozprzestrzeniania HIV/AIDS oraz zmniejszenia degradacji środowiska naturalnego. 115 milionów dzieci nie chodzi do szkoły podstawowej – 3/5 z nich to dziewczynki.

Z jakich powodów dzieci nie chodzą do szkoły?

• Niektórych rodzin nie stać na opłacenie czesnego, oraz na zakup obowiązkowych mundurków. Wraz ze zniesieniem mundurków oraz czesnego w Kenii, Malawi oraz Ugandzie, liczba dzieci uczęszczających do szkoły znacznie się zwiększyła.

• Niektóre rodziny nie posyłają dzieci do szkoły, żeby zarabiały na utrzymanie rodziny. W niektórych rodzinach oczekuje się od dziewczynek, że zostaną w domu i będą pomagać w obowiązkach domowych.

• Często nie mówi się także o braku osobnych toalet dla dziewcząt w szkołach.

Cel 3 Promować równość płci i awans społeczny kobiet

Promowanie równości płci oznacza, że kobiety mają takie same szanse na poprawę jakości swojego życia oraz swoich rodzin, co mężczyźni. Badania pokazują, że kobiety nie mają takich samych możliwości jak mężczyźni. Dwie trzecie z 880 milionów analfabetów to kobiety. Kobiety mają mniejsze szanse na zatrudnienie, a tylko 15% miejsc w parlamentach i 6% stanowisk w rządach zajmują kobiety.

Dyskryminacja płci zaczyna się na wczesnym etapie, a jej negatywne skutki są odczuwane przez kobiety przez całe życie. W niektórych krajach niemowlęta płci żeńskiej mają mniejsze szanse na przeżycie niż niemowlęta płci męskiej, z powodu dyskryminacji ze strony rodziców oraz zaniedbania. Dziewczynki częściej rzucają szkołę i są słabiej wykształcone od chłopców z powodu dyskryminacji płci.

W 1979 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło Konwencję w Sprawie Likwidacji Wszelkich Form Dyskryminacji Kobiet (CEDAW). Do tej pory 178 krajów ratyfikowało CEDAW i odpowiada za wdrożenie działań mających na celu wyeliminowanie dyskryminacji kobiet.

Nie uda się osiągnąć Milenijnych Celów Rozwoju, jeżeli nie zostaną dokonane radykalne zmiany na rzecz zapewnienia kobietom tych samych praw co mężczyźni. Każdy z Celów jest związany z prawami kobiet. Badania pokazują, że inwestycje w edukację kobiet przyczyniają się do wzrostu gospodarczego oraz rozwoju. Kobiety posiadające podstawowe wykształcenie mają mniej dzieci, rzadziej zakażają się HIV oraz są mniej narażone na życie w ubóstwie.

Cel 4 Ograniczyć umieralność dzieci

Cel 4 dotyczy problemów zdrowotnych, jakim muszą stawić czoło dzieci do piątego roku życia. Ponad 10 milionów dzieci w krajach rozwijających się umiera co roku na choroby, którym można by zapobiec. Współczynnik umieralności dzieci poniżej pięciu lat spadł o 15 procent od roku 1990, jednak wciąż pozostaje wysoki w krajach rozwijających się.

W krajach rozwijających się jedno na 10 dzieci umiera przed piątymi urodzinami, natomiast w krajach o wysokich dochodach 1 na 143. Dzieci muszą mieć szansę zostania wartościowymi członkami społeczeństwa, niezależnie od swojego miejsca urodzenia.

Dzieci umierają głównie na HIV/AIDS, malarię, biegunkę oraz ostrą niewydolność oddechową. Kilka faktów:

• Przewiduje się, że w najbardziej zagrożonych obszarach, umieralność noworodków podwoi się do roku 2010.

• Co roku malaria zabija ponad 400.000 dzieci.

• Mimo że liczba dzieci umierających na biegunkę zmniejszyła się w latach dziewięćdziesiątych, nadal pozostaje ona główną przyczyną umieralności dzieci.

• Z powodu ostrej niewydolności oddechowej umiera 20% dzieci z krajów rozwijających się. Dane zebrane w 42 krajach wskazują, że zaledwie połowa dzieci cierpiących na tę infekcję jest leczona. W Afryce Zachodniej zaledwie jedna piąta dzieci cierpiących na niewydolność oddechową jest pod opieką lekarską.

• Przez wiele lat dostęp do szczepień w Azji Południowej wzrastał. Obecnie utrzymuje się na poziomie z lat dziewięćdziesiątych. W Afryce na południe od Sahary spadła liczba wykonywanych szczepień.

Cel 5 Poprawić opiekę zdrowotną nad matkami

Cel 5 dotyczy poprawy warunków w jakich przebiega poród. Co roku ponad 500 000 kobiet umiera z powodu komplikacji okołoporodowych i związanych z ciążą.

Na całym świecie ponad 50 milionów kobiet cierpi z powodu złego stanu zdrowia reprodukcyjnego oraz poważanych schorzeń związanych z przebiegiem ciąży.

Zapewnienie bezpiecznego przebiegu porodu ratuje życie matki i jej nienarodzonego dziecka.

Cel 6 Ograniczyć rozprzestrzenianie się HIV/AIDS, malarii i innych chorób zakaźnych

Cel 6 jest związany z zahamowaniem oraz odwróceniem tendencji rozprzestrzeniania się HIV/AIDS, malarii oraz gruźlicy do roku 2015.

HIV/AIDS
Każdego dnia siedem tysięcy młodych ludzi zostaje zakażonych HIV. W Afryce na południe od Sahary, gdzie HIV rozprzestrzenia się w najszybszym tempie, zakażenie sześć razy częściej dotyka młode kobiety niż mężczyzn w wieku 16-24 lat.

HIV/AIDS dotyka nie tylko jednostki, ale i całą społeczność. Ponieważ coraz więcej nauczycieli umiera na HIV/AIDS, dzieci są pozbawione możliwości nauki. Rolnicy umierający na HIV/AIDS nie są w stanie zapewnić pożywienia rodzinom i społeczności lokalnej.

MALARIA
Co roku notuje się 500 milionów przypadków malarii, a liczba zgonów spowodowanych tą chorobą wynosi od 1,5 – 2,4 milionów rocznie. 90% przypadków zachorowań odnotowuje się w Afryce na południe od Sahary. Wielu badaczy obawia się, że sytuacja ta ulegnie pogorszeniu z powodu zmian klimatu, niepokojów społecznych, wzrostu zaludnienia i wzrastającej odporności na leki oraz stosowane środki owadobójcze.

GRUŹLICA
Gruźlica zabija prawie dwa miliony osób rocznie. Liczba ta wciąż wzrasta. Pomiędzy rokiem 1997 a 1999 liczba przypadków zachorowań na gruźlicę wzrosła z 8 do 8,4 milionów. Jeżeli ten trend się utrzyma, gruźlica pozostanie jedną z głównych przyczyn zgonów po roku 2015.

HIV/AIDS, gruźlica, oraz malaria to najwięksi zabójcy. Największe żniwo zbierają w krajach najbiedniejszych.

Cel 7 Zapewnić ochronę środowiska naturalnego

Cel 7 dotyczy poprawy zarządzania środowiskiem naturalnym, tak aby zasoby naturalne, konieczne do przeżycia, były dostępne dla przyszłych pokoleń. Istnieje ścisły związek między środowiskiem a ubóstwem. Zanieczyszczenie wód i powietrza, wycinka lasów oraz wyrybienie oceanów dotyka najbardziej ludzi biednych. Realizacja Celów 1-6 zależy od tego czy będziemy korzystać ze środowiska w taki sposób, aby nie naruszać jego równowagi w perspektywie długoterminowej.

Ludzie biedni czerpią często swoje dochody ze sprzedaży produktów naturalnych. Na przykład w Tanzanii, połowa dochodu ludzi biednych pochodzi ze sprzedaży runa leśnego, takiego jak węgiel drzewny, miód, chrust oraz owoce leśne. Najsłabiej rozwinięte kraje świata są bardziej uzależnione od rolnictwa oraz zasobów naturalnych niż większość krajów na świecie. Zanieczyszczenie bądź niedobór zasobów naturalnych ziemi może mieć dramatyczne skutki dla ludzi biednych.

Jednych z najważniejszych problemów ekologicznych z jakim zmagają się ludzie na co dzień, jest niedobór zasobów naturalnych koniecznych do przeżycia. Około 1,7 miliarda ludzi mieszka na terenach, na których występuje niedobór wody, a ubytek wody jest szybszy niż tempo regeneracji środowiska naturalnego. Liczba ta może zwiększyć się do 5 miliardów do roku 2025. Ograniczony dostęp do zasobów, takich jak woda, osłabia potencjał rozwojowy oraz stanowi duże obciążenie dla biednych kobiet i dziewcząt. W Afryce kobiety i dziewczynki spędzają trzy godziny dziennie w drodze po wodę. W wielu krajach wylesianie zmusza kobiety oraz dziewczęta na wsi do szukania drewna na opał daleko od miejsca zamieszkania. Kiedy kobiety oraz dziewczęta są zmuszone poświęcić tyle czasu na zbieranie opału bądź zdobywanie wody, nie pozostaje im czasu na chodzenie do szkoły.

Cel 8 Stworzyć globalne partnerskie porozumienie na rzecz rozwoju

Cel 8 zakłada, że wyeliminowanie ubóstwa na całym świecie jest możliwe jedynie w ramach globalnego partnerstwa między krajami bogatymi i biednymi.

Podstawowe zadania krajów biednych to:

• włączyć społeczeństwo obywatelskie oraz biednych w formułowanie krajowych priorytetów rozwoju

• uwzględnić prawa wszystkich obywateli w prawie oraz polityce

• przeznaczyć odpowiednie środki na zapewnienie wysokiej jakości usług publicznych wszystkim obywatelom

• zwalczać korupcję i korzystać ze środków publicznych w sposób przejrzysty oraz odpowiadać za sposób w jaki są wykorzystane

• stworzyć młodzieży możliwość podjęcia godnej i produktywnej pracy.

Podstawowe zadania krajów bogatych to:

• zwiększyć pomoc i zapewnić lepszą jej jakość

• zmniejszyć bariery handlowe i dopłaty, które utrudniają krajom biednym konkurowanie na polu globalnej gospodarki

• zmniejszyć zadłużenie krajów biednych, tak, aby mogły one przeznaczyć większe środki na edukację na poziomie podstawowym i opiekę zdrowotną.

Tylko w roku 2003 rządy zainwestowały 900 miliardów na zbrojenia; co roku bogate kraje wydają 300 miliardów dolarów na wsparcie rodzimych rolników, podczas gdy suma dodatkowej pomocy potrzebnej na realizację Milenijnych Celów Rozwojowych wyniosłaby tylko 70 miliardów USD rocznie.

Źródło: http://www.un.org.pl/